In de kinderopvang MOET er een heleboel, waar is het werkplezier gebleven?
Als leidinggevende ben je voortdurend brandjes aan het blussen. Je moet zorgen dat er elke dag voldoende mensen aanwezig zijn om de kinderen op te kunnen vangen. Je moet zorgen dat deze medewerkers met passie en energie hun werk doen en daarvoor moet je aandacht hebben voor elke medewerker. Daarnaast moet je ouders tevreden houden en dan ben je nog niet eens begonnen aan je eigen to do lijst.
Brandjes moeten geblust, maar dat betekent niet dat alles je overkomt. Door al dat moeten heb je vaak het gevoel dat je niet toekomt aan de dingen die er echt toe doen. Dat kan enorm frustrerend zijn. Als leidinggevende heb je een visie, maar als je alleen maar brandjes aan het blussen bent…. kom je er niet aan toe om je visie te implementeren.
Weet dat de oplossingen vaak dichterbij liggen dan je denkt! Hoe fijn zou het zijn als je aan het einde van de dag met een voldaan gevoel naar huis gaat?
Als pedagogisch medewerker moet je flexibel zijn, Elke dag een andere collega naast je, of werken op verschillende dagen om de gaten op te vullen. Je moet ervoor zorgen dat kinderen zich veilig en vertrouwd voelen. Je moet uitdagende activiteiten aanbieden. Je moet thema's uitwerken en zorgen dat je groep er aantrekkelijk uit ziet. Je moet dagelijks observaties doen en Ipads invullen. En je moet voldoen aan verwachtingen van ouders en je leidinggevende, los van dat wat je zelf graag wil doen.
Al deze dingen moeten, maar dat betekent niet dat jij daar geen invloed op hebt. Als pedagogisch medewerker weet je wat jij kinderen wil meegeven, maar soms lijkt daar geen ruimte voor te zijn, door alle taken die je ernaast hebt. Je hebt meer invloed dan je denkt!
Met wat voor een gevoel ga je naar huis als je zelf weer het heft in eigen handen hebt?
Ook kinderen moeten op jonge leeftijd al veel. Er zijn veel verwachtingen om aan te voldoen. Van ouders, maar ook van pedagogisch medewerkers. Kinderen moeten presteren, vooral op de cognitieve ontwikkeling. Het eindresultaat is daarbij het belangrijkst. Heeft het vandaag wel een werkje gedaan, en hoe ziet dat er dan uit? Op de groep moeten kinderen meegaan met een heleboel onnodige regels. Eerst je beker leegdrinken, voor je mag eten, bij de deur zitten voor je naar buiten mag, oneindig vaak op elkaar wachten. Regels zijn er niet voor niks, ze zorgen voor regelmaat en structuur, maar een teveel aan regels zorgt voor wrijving en weerstand. Dit zie je terug in gedrag van kinderen. Ze worden er opstandig, gefrustreerd of passief van.
Wat als kinderen meer ruimte krijgen? Ruimte om zelf te kiezen, of zelf te bepalen? Ruimte om hun eigen tempo te kunnen volgen en dat ze goed zijn zoals ze zijn?
Al dat moeten levert veel spanning op. Zowel bij leidinggevenden, als bij pedagogisch medewerkers als bij kinderen. Moeten we dat wel willen?
Het kan ook anders!
Ik laat je zien dat je uit die moet-cirkel kunt stappen. Na tien jaar in de kinderopvang leidinggevenden en pedagogisch medewerkers gecoacht te hebben, zie ik mogelijkheden waar jij ze nog niet ziet. Het is makkelijker dan je denkt.
Hoe fijn is het als:
Leidinggevende
- Met een voldaan gevoel naar huis gaat aan het einde van de dag.
- Jijzelf bepaalt wat je gaat doen, in plaats van iemand anders?
- Je team lekker samenwerkt en jij ze weet te inspireren en motiveren.
- Je toekomt aan die stip op de horizon, die jijzelf hebt gezet voor je locatie en je team.
- Je medewerkers hebt die met passie en overtuiging hun vak uitoefenen en zelf keuzes durven maken.
Pedagogisch medewerker
- Je weer zin hebt in je werk.
- Je vol energie de dag begint.
- Je aandacht kunt richten op het kind.
- Je weet wat je de kinderen wil brengen.
- Je zelf keuzes maakt wat je gaat doen op en dag.
- Je met een voldaan gevoel naar huis gaat en het idee hebt dat je van betekening bent geweest voor de kinderen die dag.
- Je een gelijkwaardige relatie hebt met de ouders van de kinderen op je groep.